Every-Step-You-Take

Kaze sinoc u Utisku T. Pancic da se u Srbiji citanje shvata kao ekscesno ponasanje. Istina, gledajuci likove iz ankete koji ne znaju ko je napisao 'Prokletu avliju' ili 'Anu Karenjinu'. Neki od njih snimljeni na Sajmu knjiga.
Ali zato...
Subota, prozracan novembarski dan, jedna trojka u crvenom automobilu francuske proizvodnje iz proslog veka. Mali izlet na Avalu. Pogled sa spomenika od crnog mermera ne dopire daleko, jer ima i magle u dolinama. Ali je zato kamen ugrejan od sunca i presijava se. Ljudi ima, ni puno ni malo, raznih godista, raznih nacionalnosti i jezika. Sa najosuncanije strane, prizor sa slike. Citaci. Svako za sebe. Mirni i zadubljeni. Ukratko, eksces. I citaju, ne bilo sta (sa naseg gornjeg nivoa sve se odlicno vidi): Brosura 'Srbiji se zuri', onda E-magazin (razne biznis i menadzerske teme i dileme), i jos neke ozbiljne stvari. OK, mi nista, sumiramo i razlazemo.
Posle hotel koji mirise na veliki cevap. Sto se lakse podnosi ako se i sami opredelite za cevape. Plasticni crveni i beli cvet (komada 2) se uslikaju, pa sklone. Prepunog stomaka jos jedan krug pesacenja, jos jedna preslatka francuska porodica, kola, kuce bez fasada uz put, BGD again.

/Ana Karenjina, Teofil Pancic, Avala, cevapi, Utisak nedelje/