December 2006 Archives
If you are from Serbia and travel abroad, which doesn't happen that often, because of visa issues (I say hi to all our governments in the last 16 years and the governments of EU countries too), one thing is very likely to happen. Trying to find some appropriate, nice topic for conversation, something which is not related to recent, ugly Serbian past, people will tell you that they know Goran Bregovic and his music. (It is very likely, too, that they will know about Emir Kusturica). For many people I know, this is a problem. Many people I know seriously and with strong feelings and arguments dislike them.
If wondering what could be music that those people may like, here's an example.
Kao što rekoh, ja sam veliki fan godišnjih lista.
Iz 2006. izdvajam određeni broj stvari, o nekima sam pisala, o drugima nisam, neke su pozitivne, druge sakaju, a ima i onih prema kojiam sam ambivalentna
1. Pokretanje Yahti.com, 1. maj
2. Aleksandra Kovač
3. Sarajevo
4. Dubrovnik
6. Neke knjige : Komo (Srđan Valjarević), Talasanje Srbije (Dušan Mašić), Straight Up & Dirty (Stephanie Klein), Grcki mitovi (Kun)
7. Ljubljana
8. Berlin
9. Rumunija i Bugarska ulaze u EU
10. Google kupio You Tube za milijardu i šesto hiljada dolara
11. Argentina-SCG 6:1 6:0
12. Saobraćaj u Beogradu
13. Veliki brat
14. Diskusije o novim (online) medijima
15. Ukupan RTS program, vizuelno, sadrzinski, idejno i ideoloski
16. Izrazi poput: prevenirati, iskomunicirati, obzirom, akcija, ispoštovati
17. Natpis na pločici u troli: PRI NEOPHODNOCTI IYLAYA PRITISNITE TASTER
18. Slučaj Litvinenko
A vama?
Last week it looked like we will live in eternal Spring. But now it seems we will have Winter, maybe even snow, at some point...Some old photos in the meantime.
The first snow in Belgrade, 25 of January 2005.
Ali ne i neuspelo knjizevno vece. Zamalo i knjizevna noc, posto je sve potrajalo tri sata.
"Autoritet naratora se određuje, između ostalog, i preciznošću."
To je jedna od od teza Aleksandra Hemona u izlaganju u okviru ciklusa 'Sta cini dobru knjigu' u NBS. Posto ja nisam bas neki narator, ponudicu malo preciznosti i malo nepreciznosti.
Hemon je, inace, o dobrim knjigama pricao na primeru 'Basta, pepeo', Danila Kisa, a poneku informaciju je, kaze, o knjizi dobio i od Mirjane Miocinovic, koja je sinoc isto bila tu.
Mandara i ja smo jos u maju bile na jednoj od tribina ovog ciklusa, kad je gostovao Vladimir Tasic, ali je ovo sa Hemonom bilo mnogo bolje.
On je inace od subote do ponedeljka svako vece nastupao, pricao je i o knjizevnosti i o popularnoj kulturi, mi nismo bile ostalih dana, ali su nam rekli da je bilo odlicno.
Ja sam za AH prvi put cula prosle godine kod Feisty kad sam procitala ono sto je preporucila. Tako da me je vest o 'Hemonijadi' u BGu bas obradovala.
A u drugom delu sinocne literary night je bio okrugli sto o pitanju identiteta u knjizevnosti AH. Tu je sve bilo regularno, osim dela gde smo pozvani, izmedju ostalog da zamislimo odredjene metafore. Taj govornik je u celom eventu vazna faca i obicno je ok, ali se sinoc nesto desilo, pa je njegov govor bio. 1. dug, 2. nevezan za temu, 3. nevezan za bilo sta. Tako je hteo da mislimo o 'metaforama': oblik oblaka, prazne orbite, fizicka cinjenica, i ruzno pace (tu je 'pomogao' pa je rekao da bi to mogao biti i AH). Publika je, umesto zamisljanja, trazila od tog govornika da: 1. bude jasniji, 2. drzi se teme, 3. pusti i druge da nesto kazu, 4. ne govori stvari koje su nevezane za bilo sta, 5. prekine.
Ja sam ga delimicno razumela jer su i moje slike, pravljene fotoaparatom, ispale podjednako omasene, ali me isto nista ne sprecava da ih prikazem.
Posle smo pricale o Mandarinom identitetu, ali tajnom...
/Aleksandar Hemon, Danilo Kiš, Mirjana Miočinović, Vladimir Tasić/
U subotu bi trebalo da idem na modnu reviju dve kreatorke, na Banovo Brdo. Dobila sam pozivnicu. Ali, postoji mali problem.
Jer, u subjectu stoji da je pozivnica za Irenu Misovic. Sto nisam ja. Ali je pozivnica, elektronskim putem, stigla bas meni. Osim licnog imena, naveli su i da se radi o casopisu Grazia, na domenu yahti.com. Nekada sam apsolutno iznenadjena redom u haosu, odnosno kako neke stvari ipak funkcionisu, a nema sanse da se to desi.
O cemu se radi u ovom slucaju?
U maju sam napisala post o pocetku izlazenja Grazie u Srbiji. Sticajem okolnosti, taj post napisala sam vece pre nego sto su novine stigle na kioske, dok su jos bile samo kod kolportera. Ispostavilo se da puno ljudi dolazi na blok jer bas traze po netu 'Graziu' i 'Irenu Misovic'. (Sto, medjutim, ne znaci nista specijalno, jer mnogi traze npr. Elenu Mijatovic, iako ona niti sta radi niti se cime istice, osim udajama i sl. Ali, ljudi vole, tako je to).
I, eto, nekoliko meseci kasnije, na bazi tog ne bas pohvalnog textica, ja postadoh IM personally.
Druga situacija prepoznavanja je od juce. Pao je mrak, ali je jos rano. Trazim omiljenu kozmetolosko-apotekarsku ustanovu koja je promenila adresu. Ulica je u centru, ali je potpuno mracna, naziv ulice se ne vidi, a brojevi tek ponegde. Moram da predjem na drugu stranu i malo se vratim. Naslonjen na stub, u tom mraku, stoji covek. Nista ga ne pitam, cak ga i ne gledam, ali on kaze: 'Do kraja pa desno'. Ja pitam jel' misli na tu kozmetolosko-apotekarsku ustanovu, on kaze naravno da misli na to, sve mi to trazimo, ja odem do kraja desno i stvarno nadjem to sto tazim.
Ja sam sad mislila da kazem (u stilu Alanis Moriset) Isn't it ironic? to sto su prepoznavanja i neprepoznavanja tako cudno izmesana, ali se ispostavilo da u vezi ironic postoje brojne diskusije (Wikipedia ili Guardian npr), tako da cu ovo samo obeleziti kao zanimljivost.
