Lifestyle: May 2007 Archives

Slika broj 1: 

Po Beogradu ima dosta ovakvih grafita: 

НЕДАМО КОСОВО 1389

Na njih je neko koga znam, ali sam zaboravila ko (neka mi kaze, please), smislio odgovor sa kojim se potpuno slažem:

NE DAMO PRAVOPIS 2007

Slika broj 2:

U mojoj zgradi vec neko vreme zivi komsija Englez, koji vec prica srpski, fino.

Juce ga sretnem, sa kucetom. Kazem da je kuca bas porasla. On kaze: 'Jeste, porasla je 5 minuta'.

Mmmm?

Onda se setio: 5 centimetara.

Slika broj 3:

Srela sam proslog vikenda na skupu u Pancevu dragu blogerku - odmah smo se, zbog slika sa neta, prepoznale u toj velikoj grupi. Simpaticni detalj: ona je mislila da je Filip Kiko ime i prezime odredjenog skipera sa severa.

Slika broj 4:

Vest na B92. Sinisa Mihajlovic predstavio autobiografiju.

 

Evropu mozemo podeliti na barem dva dela.

Jedna je iz ove priče. 

A sasvim druga iz ove ovde:

"Giggling by the sea - and lying topless in the sun - are Martina and her three environmentally friendly colleagues. Like many Germans, they're keen to cut down their carbon emissions, to do their bit in the fight against global warming. So instead of taking the plane to Majorca, they've taken the train to Mecklenburg."I think it's better for the climate to stay here in Germany," Martina told me, once she'd put her bikini back on. "The traffic in the air is too much and it's not good for us." On the beaches of Germany, you'll find more and more eco-friendly holidaymakers like Martina."

Što reče ona skoro, za vreme praznika u komsiluku EU institucija: "Tako blizu, a tako daleko." 

Ne mogu da kazem da je moj zivot u stilu price broj 2, ali mogla bih se navici [mislim na ovaj ekoloski aspekt] da mi kontekst nije prica broj 1.  

 

Praznik je trajao pet dana, spavanje, tiramisu, sto znaci pick mi up, pokupi me, ili digni me, u prevodu, ima raznih objasnjenja za to na Wikipedii, penjanje na planinu, spustanje sa planine, lezanje na travi pod drvetom, vino zvano Milijon, nije toliko lose kad je bas hladno, i kad je siguno da posle mozes da spavas, posle podne, onda film Sixty Six, sladak i nostalgican, a ima i fudbala, jos i citanje o Spaniji, iz dva razloga, igranje loptom, jos spavanja posle podne, kafe u krug, sumporovita voda natocena u banji koju jos sva sreca nije kupila nasa takozvana najuglednija kompanija, koriscenje vode, crvena farba sa oznakom sto posto, spavanje, crkva koja zvoni svako jutro u sedam sati, spavanje, planovi za mesece maj i jun, planovi za festivalski pristup blogu, VBu i Evroviziji, jos raznih planova, sve to u jednoj recenici posto danas mislim da bih pisala o necemu sto sam dozivela prvi put, a nisam nista dozivela prvi put za ovih pet dana, tako da samo kratko, a i praznik je gotov, kao i recenica, praznici su inace bili lepi, sto je im je i svrha .